วีรกรรมตอนเข้าค่ายลูกเสือ ม.3 .. อิอิ คุณมีไหมครับ วีรกรรม ?

Posted: March 14, 2007 in ความบันเทิง
   สวัสดีครับทุกคนนนน … เผลอแปปเดียว เดือนมีนาคมซะงั้นอ่ะครับ เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ  ..แต่ความทรงจำดี ๆ ของเรา มันก็ไม่เลือนหายไปตามเวลาใช่ไหมครับโดยเฉพาะในวัยเด็ก ..เกริ่นซะเยอะเชียว อิอิ .. ( อ่ะตอนนี้ ก็เด็กอยู่ แต่เด็กโข่งตอนปลาย )  .. เมื่อวานผมอ่านไดอารี่ตัวเอง ตอนอยู่ ม.3 ตอนเข้าค่ายลูกเสือ มีเรื่องฮา ๆ มากมาย ที่อยากเล่าสู่กันฟัง
    เกริ่นนำความเป็นปายย
     ผมเอง เรียนโรงเรียนชายล้วนนะครับ ซึ่งใคร ๆ ก็รู้ว่า โรงเรียนชายล้วน มักจะมีลูกผู้ชายหัวใจหนุงหนิง มาเป็นไม้ประดับให้กับวงการ บางคนก็ เกิดมาเพื่อสิ่งนี้ แต่บางคน ก็รักดี แต่สรีระนั้น สวนทาง … ( พวกเราเรียกกันว่า พันธ์กระเทยควาย )   .. จำได้ว่า ตอนนั้น ไปเข้าค่ายกันที่ ค่ายทหาร ในห้องผม มีแก๊งค์แนวนี้อยู่สี่คน สมัยนั้น เขาตั้งฉายากันว่า กลุ่ม เวอร์จิ้น ( พยายามพรีเซนต์จัดว่า ยังซิง..  )  ในกลุ่มประกอบด้วย
 นังพิทักษ์ นังอร่าม นังมด และนังเจน   สามคนแรกนี้ จะเป็นแนว นิ่ง ๆ แต่อย่าเผลอ เจอจับตูด ..   เพื่อน ๆ มักให้ความสนิทสนม เพราะมันเก่ง ลอกการบ้านได้ หน้าตาไม่ต้องพูดถึง เหมือนผ่านการรบที่ชายแดนมาอย่างตรากตรำ .. แต่รายสุดท้ายนี่ นังเจน หน้าตาดีเชียว ขาว ใส ปากชมพูปรี๊ด หุ่นอ้อนแอ้นน เป็นดาวในกลุ่มเวอร์จิ้น ส่วนนิสัยนี่ สุด ๆ ครับ เวลาเดิน ย่องยังกับนกกระเรียน ถ้าตูดเป็นผ้าเปียกน้ำนี่ คงแห้งไม่รู้จะแห้งยังไง ( เพราะเดินตูดบิดมากกก ..ฝืดไหมนี่มุขนี้ )  วันนั้น จำได้ดี เป็นวันแรก ที่เราพักแรม และต้องทำอาหารกัน  นังเจน ก็เดินมาเลยครับ "นี่ ๆ ๆ เทออออออ ( กรุณานึกเสียงแต๋ว ๆ หน่อย ) พวกเธอทำอะไรกินกันจ๊า.. คืนนี้ทำให้เจนด้วยน๊า เจนจะมากินนน … กิน ห้ายยย โหมดดด เลยยยยยย " ( พวกเราขนลุกกับสำเนียงของหล่อนมากก )
เสียงแหววไม่พอ มีอาการ เดินไปเปิดโน่นเปิดนี่  ใส่กางเกงลูกเสือ ซะยังกับโคโยตี้ คับติ้ว  แล้วนึกภาพออกไหมครับ ปล่อยชายเสื้อลูกเสือ แล้วเอาชายเสื้อตรงกระดุม มาผูกกัน เป็นโบว์ โชว์สะดือ ..โอ้ยย  … ขณะที่นังเจน เดินกรีดกรายชมที่พักพวกผมอยู่นั้น …ด้วยความหมั่นไส้ผมก็เริ่มคิดแผนการณ์อะไรบางอย่างได้แล้วอ่ะครับ …. อิอิ ..แล้วนังเจนน ก็เดินกรีดกรายออกไป ก่อนที่จะมาใหม่ เพื่อกินข้าวกับพวกเรา  
     ปฐมบทการแกล้งนังเจน
          สายตาผม มองไปที่ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเต๊นท์ .. ผมเห็น ตุ๊กแก ตัวหนึ่ง เกาะต้นไม้ อย่างสบายใจ  ลำตัวสีเทา ยาวประมาณ สิบห้าเซนต์ กว้างสัก สี่นิ้ว ..  ไวเท่าความคิด ผมมีมีดพกในตัว ก็เลยขว้างมีดออกไปทันที ..ฟ้าวววว …แอ้บบบบ … ไม่น่าเชื่อครับว่าผมจะทำบาปขึ้น ..ปักเข้าที่กลางหลังเลย เพื่อน ๆ ปรบมือกันเกรียว .. ( สงสารแกนะ แต่ฉันทำไปแล้ววว ) .. ว่าแล้ว ผมก็จัดการ ถลกหนังตุ๊กแก แล้วก็เอามา สับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  เพื่อทำ "ไข่เจียวตุ๊กแกสับ" ไว้ให้นังเจนกิน ผมลงมือทำด้วยตัวเองเลยอ่ะครับ  แล้วผมก็เตี๊ยมกับเพื่อน ๆ ว่า เราจะเอาไข่เจียวตุ๊กแกสับ มาใส่ไว้ในจานไข่เจียวหมูสับ แล้วเราก็ให้นังเจน กินไข่เจียวตุ๊กแกสับ …… ทุกคนร่วมหัวกันแล้วก็ รอเวลา ………..
    เวลาสำเร็จโทษ
         เป็นไปตามคาด …. ในเวลา ห้าโมงเย็น นังเจนก็เดินกรีดกรายมาในชุด เสื้อคอกลมสีชมพู รัดรูป  กางเกงสีขาว ที่ใส่ยังกับกางเกงใน เดินอ้อนแอ้นมา ( ส่วนอีกสามคน กระจายตัวแยกสาขาไปสร้างความสนุกให้กับกลุ่มอื่น ๆ  ) …. แล้วนังเจนก็มานั่งกับพวกเรา ในตอนนี้ พวกเราเล่นกันตีบทแตกมากครับ ต่างกระเซ้าเย้าแหย่ นังเจน จนนังเจนตายใจ แล้วผมก็ตัก ไข่เจียวตุ๊กแกสับให้นังเจนกิน "เธอต้องกินให้ได้นะ เนี่ยะ ทำจากความรักของพวกเรา" ผมใส่ไฟซะ นังเจนแทบคลั่ง ตักไข่เจียวตุ๊กแกสับ เข้าปากคำเบ้อเร่อ  แล้วหล่อนก็เคี้ยว ๆ ๆ   เสียงกระดูกดัง กร๊อบ ๆ ในปาก  นังเจนตกใจนิดหน่อย  " ต๊าย อร่อยอ่ะ เธอ นี่ หมูอะไรอ่ะ มีกระดูกด้วยยย เลิศค่า กินหมดได้มั้ยอ่า " ( พูดไม่พอ มันส่งตาหวานรอบวงเลย )  พวกผม แทบจะอ้วกออกมา เพราะมันเคี้ยวอย่างเมามันส์มากกก   "นี่เจน รู้ป่าว เราทำอะไรให้เธอกินอ่ะ " ผมถาม ในขณะที่หล่อนยังเคี้ยวในปาก ไปแล้ว ประมาณสี่คำ " อยากรู้สิ อะไรอ่ะ อร่อยดี กรุบกรับ กรุบกรอบบบ "   ผมหันไปหยิบอะไรสักอย่าง … "นี่งายอ่ะ เนื้อไอ้นี่ "  ที่ผมหยิบมาโชว์หล่อนก็คือ หัวตุ๊กแก พร้อมหนัง กับหาง อ่ะครับ แล้วโยนไว้ในจานไข่เจียว ให้เห็น
"อ๊ายยยยยย …. " นังเจน กรี๊ด เหมือนเปรตวัดสุทัศน์ แล้วหล่อน ก็ทิ้งตัวลงไปชักดิ้นชักงอ พร้อมกับ อ้วกออกมา …… เอ่อ .. นังนี่ มันแสดงได้โอเวอร์แอคติ้งจริงๆ  แต่ตอนนั้น เสียงหัวเราะของพวกผม เปลี่ยนเป็นความเครียดซะงั้น  .. ก็นังเจน มันน้ำลายฟูมปาก แล้วก็ ช๊ากกก แหง่ก ๆ ๆ ๆ ๆ  อยู่ตรงหน้าพวกผม แล้วมันก็สลบไปอ่ะครับ
    แล้วเราก็โดนสำเร็จโทษ
       วินาทีนั้น ที่นังเจนแน่นิ่งไป เพื่อน ๆ ก็มีมติเป็นเอกฉันท์ ให้ผมตัวต้นคิด เป็นคนผายปอดให้นังเจน … ( พวกมรึงคิดวิธีช่วยอย่างอื่น ไม่ได้หรอไงฟระ ) เพราะนังเจน แน่นิ่งไปจริง ๆ  … แต่ก่อนอะไรจะเลวร้ายกว่านั้น ..แก๊งค์เวอร์จิ้น ก็มารวมตัวกัน ณ เต๊นท์ผมโดยมิได้นัดหมาย … แล้วพวกมันก็ด่าผมแบบ เซอร์ราวดดดด… พลันหิ้วปีกนังเจน กลับไปยังรัง …คืนนั้น ผมก็โดนอาจารย์ สำเร็จโทษ ป่าวประกาศวีรกรรม ต่อหน้าสาธารณชนพร้อมกับตีประจาน รอบกองไฟ เป็นไฮไลต์ ประจำคืนนั้น …( แถมโดนคนเดียวด้วย เพราะไอ้เพือ่นร่วมแผนการณ์ มันรักเรามากกก …มันชิ่งความดีให้ผมคนเดียว … ตรูรักเมิงงง อ้ายเพื่อนตายยย ) …..
   แหะ ๆ  ร่ายมาซะยาว ก็มีแค่นี้อะครับ แต่ในไดอารี ยังมีอะไรเยอะแยะเลย แล้วก็ ยังมีภาคสอง อีกนะ สำหรับแก๊งค์นี้ ไว้จะมาเล่าให้ฟังครับ ตอนนี้ ไปทำงานก่อนนะครับผม   รักนะ ทุกคนนนนนน  ขอบคุณที่มาอ่านครับ  .. ( ปล. ตอนนี้ นังเจนเป็นผู้ชายที่หล่อมากกกกกกก   แต่สาวแตะตัวมันไม่ได้ มันด่าซะเสียคนเลย )
Comments
  1. triple says:

    เอ้า สมัยเรียนพี่โบท ชื่อนังเจนเร๋อเนี่ย.. ก๊ากกก  
     
     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s